Afgelopen drie dagen zij we met een super grote bus met de laatste spullen naar Frankrijk geweest. in eerste plaats om de aannemer weer verder te helpen (hij had een nogal wat vraagjes) en natuurlijk waren we stiknieuwsgierig over de voortgang en hoe het er nu van binnen uit zou zien. 

Wat is het trouwens toch lastig om de uitvoerende partij uit te leggen wat je wilt; nee ik wil geen plinten in de badkamer en ik wil hangende lampjes naast het bed. Soms denk ik, is het echt zo'n stom idee? Maar dan spreek ik gelukkig weer andere -vrouwen- die precies hetzelfde tegenkomen. 

Het standaard antwoord van de uitvoerende partij is Nee of Niet praktisch. Is het dan echt zo moeilijk wat ik wil? Een compromise is dan vaak het geval want anders ben ik maar aan het pushen en twijfel zit in ieder mens, dus ook bij mij als ik al de tegenargumenten hoor. 

Maar goed alles wat ik nu tegen kom, onthoud ik voor de boerderij en daar gebeurt het zoals ik bedacht heb. Klinkt nu stoer, maar help…….

En wat zag het er al anders uit, veel meer een 'echt' huis nu. Op www.tijsma.nl staan de foto's voor wie geinteresseerd is in al het technische werk.

Foto's van de toekomstige badkamer met een doorkijkje naar de slaapkamer

Foto''s van de eetkamer:

Slaapkamer:

De plafonds van de bad-en slaapkamer zijn al gestucd en dat zag er werkelijk prachtig uit. Helemaal glad pleisterwerk! Top Jan. Maar nu moet het geschilderd/gesausd worden. Dat zat niet in de offerte en gaan we zelf doen en eigenlijk wel handig wanneer we dat nu doen; De steiger staat er nog en nu hoeven we nog niets af te dekken. Dat betekent volgende week weer terug met de potten verf, want zo snel lukt me dat niet om in Frankrijk te vinden wat ik zoek. Dat is in Nederland toch net wat makkelijker doordat ik de wegen ken. 

In de badkamer wil ik eigenlijk tadelakt op de muren, maar de aannemer gaat dat echt niet doen. Hij heeft dat 1 keer ergens gedaan en nooit weer En zelf doen, daar is toch wel kennis voor vereist, we hebben er over gedacht om een workshop te doen, maar tegen de tijd dat we in de boerderij de badkamer gaan doen ben ik weer vergeten hoe het was. 

Maar de leverancier van de verf bij KAIA, Pure&Original, heeft een nieuw produkt wat geintroduceerd werd op de Intirio beurs in Belgie. Daar zijn we geweest en het lijkt de oplossing. Uitstraling van tadelakt, maar gemakkelijk zelf op te brengen.

Maar,   zij hebben weer niet de kleur die past bij de vloertegel (cement kleur)en het mozaiek wat ik gekocht heb. grrrrrrrrrrr

Dus een andere kleur uitgezocht. Dit is donkerder en ga ik niet op het plafond doen. Daar komt een prachtige wit tint met een tikkeltje rood/roze.

Een moodboard heb ik nog niet, tijd,tijd,tijd maar dit is de combinatie van materialen. 

Omdat het een tikkie oosters wordt, heb ik lampen gevonden www.zenza.nl die er perfect bijpassen, maar die kunnen niet in de badkamer. Ga ik het er toch op wagen???? Ze hangen best hoog. Of heeft iemand anders een goed alternatief?

Over 2 weekjes het vervolg van bad/slaapkamer. 

Wij hebben superburen in Frankrijk die ik graag aan jullie wil voorstellen.

Vxf3xf3r onze boerderij, woont Claudette (dame rechts), zij is de kleindochter van de boer die ooit in onze boerderij gewoond heeft (50 jaar terug) Claudette is een vrijgezelle dame van 65 jaar. Zeer actief en altijd vrolijk. Eens in de zoveel tijd woont haar broer een tijdje bij haar. Vaak om op te knappen van ziek zijn.   

Maar lang houden ze dat niet uit, want broer en zus kunnen behoorlijk ruzie maken. Vorig jaar hebben ze samen het dak van de schuur vernieuwd. Moet je voorstellen dat de broer van Claudette (zijn naam komt niet naar boven ) nog ouder is als Claudette, maar trap op en op het dak voor beiden geen probleem. 

Deze verbouwing ging gepaard met een bijna Italiaans aandoende ruzie. Ik wist niet dat Fransen ook zo'n temperament hadden. Ik dacht wanneer komt de luchtbuks tevoorschijn???? Wij zaten toevallig richting buurvrouw een wijntje te drinken, maar zijn af en toe even weggedoken. 

Maar ….volgens mij houden ze wel veel van elkaar want ze staan altijd voor elkaar klaar. 

Claudette is een stoer wijffie. Ze staat vuurtjes te stoken, repareert het dak, schildert alles zelf. Als het te lastig is chartert ze gewoon familie die dan de trap op moet om het hoge gedeelte te schilderen. 

Claudette houdt van een praatje, maar met ons komt ze nog niet zover. Het blijft een beetje bij koetjes en kalfjes. Maar we hebben nu iedere week prive les, dus ik hoop dat ik binnenkort wat meer van haar grapjes ga snappen. 

Wij hebben het altijd over het 'kleine huis' om aan te duiden welk gebouw we bedoelen. Zij noemt het nu Le Petit maison a prairie.

5 minuutjes lopen naar rechts ligt de boerderij van Bernhard en Michelle ()links op de foto. Vreselijk lief allebei. 

Foto 14-2-2009 Links huis van Claudette en rechts huis van Bernhard en Michelle. Foto is genomen vanuit de toekomstige badkamer

Het contact begon met een briefje wat in onze brievenbus lag (sept 2009). het was in het Nederlands geschreven en daar stond op dat de buren van de boerderij to ons graag kennis wilde maken. Ondertekend met Bernhard. Het heeft ons een half jaar gekost om de schrijver van het briefje te traceren. 

Bernhard had het briefje laten vertalen door een Nederlander, maar omdat een andere Nederlander in de buurt dacht dat het nooit onze buurman kon zijn (dat was een zonderling en kluizenaar volgens hem). zijn we daar niet gaan vragen. 

Hadden we maar wel het erf op gelopen, het zijn lieverds. Willen alleen maar aardig zijn en vinden het belangrijk dat er weer mensen in de buurt komen wonen die het huis aan het opknappen zijn. 

Het verhaal van de kluizenaar komt van vroeger. Bernhard is overspannen geweest. Hij moest zijn boerderij verpachten en alles wat daar omheen zit. Daardoor is hij ook nog aan de drank geraakt. 

Maar nu heeft hij Michelle ontmoet, is uit een diep dal geklauterd, is getrouwd met Michelle en zij zorgt goed voor hem. Hij ziet er weer netjes uit en je ziet hem overal weer zin in krijgen. Vorig jaar heeft hij zelfs eigenhandig een supergrote moestuin omgespit. Regelmatig kijgen we daar kisten vol aardappels en bonen van. 

Wat kan een vooroordeel toch fout zijn. Ik heb er weer van geleerd. 

Onze buren zijn mensen die, zonder te weten wie wij zijn, ons geaccepteerd hebben en ons zelfs uitnodigen op de bruiloft of te eten vragen. We hadden het niet beter kunnen treffen. 
 

We zijn blij dat we straks voor hun ook wat kunnen betekenen.

Steeds hadden we het plan om het interieur van het bakhuis zelf te doen, maar 1 of 2 weken daar zijn toch te kort om lekker op te schieten. Het opstarten kost erg veel tijd, je bent zo weer een paar dagen verder. De bouwmarkten liggen niet zo als in Nederland op 10 minuten afstand en je vergeet altijd wel wat. 

Voor het binnenwerk hebben we gezocht naar een Nederlandse aannemer. Omdat het op afstand lastig is om de details te bespreken in het Frans vonden we dit makkelijker. Jan (aannemer) gaat in december een start maken. Alle spullen worden aangeschaft en het werk wordt voorbereid. Helaas voor ons, maar natuurlijk prettig voor Jan, gaat hij in januari met vakantie. Maar in februari gaat hij in 1 stuk door en eind april is het dan helemaal klaar. 

En dan mag ik aan de slag. Als eerste moet ik voor de badkamer de kleur van de muur gaan uitzoeken en het moziek voor in de inloopdouche. 

Op zich heb ik de kleuren en de stijl al in mijn hoofd, maar een moodboard maken is denk ik wel verstandig met styling op afstand. 

De stijl wordt door het hele huis 'stoer en een tikje oosters'. De kleur door het hele huis grijs/wit/naturel met per kamer een andere bij kleur. 

In de badkamer wordt de bijkleur zilver/zink en paarstinten

In de slaapkamer wordt de bijkleur paars en voor de winter bruin. Zie Styling

Beneden wordt het indigo blauw / paars

Ik heb vast wat foto's van de vertrekken gemaakt voor een before & after. 

Zodra de moodboards klaar zijn, zal ik een foto maken en kunnen we zien of het geworden is wat ik in mijn hoofd heb.

 SALLE DE BAIN

CUISINE

SALLE DE MANGE

SALON

CHAMBRE

Voor de buitenkant van het huis ben ik ook druk in de weer: Het houtwerk wordt grijs/blauw.

We zijn aan de kleuren van de Morvan gebonden, maar deze kleur vinden wij zelf ook erg mooi.

We hadden al een Lamp gekocht, maar die gaat het niet worden. Past totaal niet bij het huis, snap niet dat we die lamp mooi vonden. Hoop niet dat het met alles zo gaat

Deze lamp (zie foto hieronder) past beter bij het boerenkarakter van het huis en ook straks bij de boerderij en de appartementen in de stal past het beter. Ik ga binnenkort even langs een smid om te zien of ze te maken zijn. 

In de winter gaan we elke maand wel een keer naar ons 'domein' in Frankrijk. We zitten dan gemiddeld 8 uur in de auto. Wat doe je dan als je een man hebt die graag rijdt, dit ook lang kan volhouden en weinig woorden nodig heeft? Het wordt dan al snel een saaie rit. Maarrrr ik heb er wat op gevonden.

Sinds kort hebben we iedere vrijdag hier thuis een leraar Frans op bezoek, die ons gaat helpen het Frans naar een beetje hoger level te brengen. Het werd ook wel tijd want hier in Nederland spreken we natuurlijk geen Frans en we zijn iedere keer net te kort in Frankrijk om goed te oefenen. We komen dan net aan het 'ca va' toe. Nu ja wel wat meer, want we hebben er al gesprekken opzitten met de aannemer en tijdens het etentje bij onze Franse buren, maar toch is het nog veel te weinig.

We hebben nu in de auto een cursus Frans die we tijdens het rijden in de cd speler stoppen en zo zitten we lekker zinnetjes te herhalen en te oefenen.

Ook vond ik een leuke cd (Luister eens Frans) van de schrijfster van Da's nou Frans. Dit boekje heb ik een paar jaar geleden van mijn schoonmoeder gehad en gaat over de missers die je als Nederlandse kunt maken in het Frans. Leuk!

Dat schiet al weer een paar uur op. Maar dan heb je het wel gehad hoor, zoals Taco zegt: "Je suis Tuurluur":)

Maar ik had nog wat meegenomen; wat wol en een haaknaald. in 20 minuten had ik een lapje gehaakt en dan gaat de tijd ook snel hoor. Lekker muziekje op en dan kom je in een haakflow. 20 lapjes is 3,5 uur verder. Dat schiet ook weer op.

Voordeel is dat ik na een paar reisjes heen en weer een leuk kleed bij elkaar heb gehaakt. Voor andere automobilisten zal het er wel mutserig uitgezien hebben, maar ja ben al getrouwd dus what the ………..

Oh ja en de worteltjes zijn echt wel nodig hoor. Ik heb in de auto altijd zo'n snoepneiging en na de 22 kilo (en manlief al 12!) afvallen, nemen we naar Frankrijk nu alleen nog maar worteltjes, komkommer en tomaatjes mee. Het werkt ook, je kan er lekker van blijven eten.

Eind augustus hebben we een housewarming (van ons huis in Nederland) en onze verjaardagen gevierd me een barbeque in de tuin. Iedereen kon en het was super gezellig.

http://anjadanssavie.blogspot.com/2010/08/afgelopen-weekend-hebben-we-een-bbq.html#links

Zoals altijd kwam de vraag: hebben jullie nog wensen. Nou in principe niet, hebben we eigenlijk alles wat ons hartje begeerd. Maar ja in Frankrijk kunnen we nog best wel aardig wat 'gebruiken'  

Wat we wel leuk vonden waren vaste planten voor in de tuin in Frankrijk. Daar kunnen we in ieder geval nog heel veel van kwijt en die zijn in Frankrijk veel duurder dan hier in Nederland. 

En ook is het leuk om later planten terug te zien die we van vrienden hebben gehad. Er staan al bramen en een maggiplant van Nico&Tineke, een japanse wijnbes van Miriam&Lois en een gouden regen en Yucca's van Fred & Prema. We hebben zelfs een Fred&Prema tuintje gemaakt want lieve Prema heeft groene vingers en is zeer op de hoogte van stekjes en plantsoorten, daar komt nog veel meer van heb ik het gevoel. 

Ik had zelf een lijstje gemaakt, want ik heb wel al een beetje in mijn hoofd hoe het er uit zal gaan zien. Blauwe tinten en witte bloemen.

Download Plantenlijst

Nu we hebben het geweten. Bijna iedereen kwam met zaadjes, stekken uit eigen tuin en planten aan. Hoe leuk was dat. 

Het plan was om 3 weken later voor een weekje weer naar Lelait te gaan. Maar daar kwam iets tussen. Onze jongste dochter is met haar man op Cyprus gaan wonen en omdat dat nogal plotseling ging en ze hoogzwanger was ben ik met haar meegereisd. Dat was echter precies in de week dat we naar Frankrijk zouden gaan. Maar ja onze dochter ging even voor.

Vrienden van ons zouden meegaan naar Frankrijk. Emil weet hoe je een kraantje moet bedienen en het werk deze keer was het laatste stuk riolering aanleggen. 

Besloten werd dat de mannen dan maar met zijn 2en naar Frankrijk zouden gaan. Dat is ook wel weer leuk, mannen onder elkaar! (Betekende dat de bedden niet zijn opgemaakt, viespeuken )

Mijn schoonmoeder (en ik ook) hadden wat bedenkingen over of ze de planten wel goed zouden poten en ze niet even neergekwakt zouden worden.( Wat een vertrouwen he ), dus werd er om bewijsmateriaal gevraagd; foto's. En werd ze op het hart gedrukt om iedere dag water te geven in die week.

De foto's hebben we, maar ik ben niet helemaal zeker van dat water geven, daar doen ze wat vaag over. Maar gelukkig heeft het daarna veel geregend en onze maaivriend heeft geen alarm geslagen. 

Over twee weekjes gaan we samen weer een kleine week en kan ik alles even 'controleren'. Sorry schat, maar wil het toch eerst even met eigen ogen zien. Ik laat het jullie weten, maar hier zijn vast de foto's van een paar weken terug.

De plantjes zijn even tot aan het voorjaar bij elkaar gezet, maar volgend jaar worden ze op de goede plaats geplant.

Op deze plek komt een blauw/witte border en dit is ook de plek waar nu alles staat.

De hortensia's en de rododendrons zijn allemaal achterop het veld geplaatst, dat moet een mooie kleurige rij gaan worden.

Samen met een bevriend echtpaar zouden we 13 september voor een weekje naar LeLait gaan. We konden een kraantje gebruiken van onze aannemer, maar Taco had nog nooit op zo'n ding gezeten. Emil wel, die heeft er zelf een. 

Maar laat onze jongste dochter nu te horen krijgen dat ze in Cyprus gaan wonen. Ja dat heb je met die profvoetballers, van de een op de andere dag kan dat veranderen. Danny moest de volgende dag al en Yentle met de kleine meid zou er 2 weken later achteraan gaan. 

Ik wilde haar graag gaan helpen en ook Yentle vond het fijn als ik mee zou reizen. Maar dat was nu net de week van dat we naar Frankrijk zouden gaan. 

Maar wij zijn niet moeilijk in plannen wijzigen, dus Taco met zijn vriend naar Frankrijk en ik met Yentle naar Cyprus.

Dat is 2 weken geworden want net toen ik daar nog was, werd ze opgenomen in het ziekenhuis en kon mijn ticket gewijzigd worden in een open ticket. 

3 dagen later is Jessey geboren.   

Wat een geluk dat ik daar nog kon zijn. Heb de 2e week voor Jaelyn kunnen zorgen, zodat papa kon blijven trainen 
en naar mama kon gaan in het ziekenhuis
 . Ook kon hij Jaelyn naar school brengen. 

Afgelopen maandag ben ik naar huis gevlogen, want de nederlandse kraamverzorgster was ondertussen aangekomen en over 3 weekjes gaan mijn 2 andere dochters voor een weekje daarnaar toe.

In juni schreef ik over de vogeltjes die in ons huis een nestje hadden gebouwd. Toen we begin juli aankwamen was het nog steeds een af en aanvliegen van pa en ma. 

We vroegen ons af of ze nog steeds aan het bouwen waren of dat er misschien eitjes gelegd waren? We hoorden geen geluid uit het nestje komen. De tweede week van juli werd het wel erg druk met aan en afvliegen. Omdat ik steeds wel zag dat ze wat in hun bek hadden (ik dacht nog steeds takjes of ander spul om het nestje te bouwen), dacht ik eens een foto te gaan maken.

Ik had me, met telelens, verstopt achter het gordijn van de wc, zodat ik vast kon scherpstellen op het gat waardoor ze heen kwamen. Ik hoefde niet lang te wachten want ze begon op de dakgoot van de boerderij te klakken, waardoor we wisten dat ze er aan kwam. Het leverde leuke plaatjes op en we zagen ook direct dat het geen takjes waren, maar eten! 

Zouden er dan toch kleintjes in het nest zitten? We hebben toen met een spiegel gekeken en ja hoor: 

3 stuks maar liefst.  Ze hadden zich zo stil gehouden, zal dat geweest zijn omdat wij weer in huis waren? 

Maar vanaf dat moment hadden de kleintjes, en ik ook, door wanneer moeders er weer aan kwam. Met veel tamtam (klakkend geluid) eerst op de dakgoot, dan in de afvoerpijp en via de tussenmuur van de keuken/kamer (eerst links-rechts kijkend of we niet bewogen), 
 

dan vliegensvlug het eten in het nest werpen en dan via een (ons onbekende) opening boven weer naar buiten.

Nadat we dit ontdekt hadden vroegen we ons weer af of we het uitvliegen misschien ook nog komen meemaken, want over 5 dagen gingen we weer richting Nederland. 

Nou, ze zijn uitgevlogen hoor. Donderdag kwamen we thuis en vonden we in een hoekje (onder de afvoerpijp) het 1e vogeltje. Ze keek ons zielig aan:   
 

Waarschijnlijk kon ze nog niet vliegen en heeft ze het wel geprobeerd. Taco heeft haar opgepakt en we hebben haar op de stenen gezet. 

         
 
Helaas heeft ze het niet overleefd. Wat een rot gevoel was dat zeg!

 
Maar het goede nieuws is dat de andere twee ergens rondvliegen, die hebben gewacht totdat ze konden vliegen en ik hoop dat ze een goed schuilplekje hebben gevonden voor de regenbui in hun eerste nacht in de buitenlucht.

Ze hebben niet zelf de afvoerpijp kunnen vinden, moeders was veel te snel denk ik, maar daar hebben wij ze bij geholpen.

 De volgende dag was het erg stil in huis. 

Het was heel bijzonder, in dit huis zal het niet meer voorkomen. Maar we hebben nog een boerderij en een stal te verbouwen, dus wie weet kunnen we het hele proces van nestje bouwen, broeden, voeren en uitvliegen nog een keertje meemaken. 

In juni schreef ik over de vogeltjes die in ons huis een nestje hadden gebouwd. Toen we begin juli aankwamen was het nog steeds een af en aanvliegen van pa en ma. 

We vroegen ons af of ze nog steeds aan het bouwen waren of dat er misschien eitjes gelegd waren? We hoorden geen geluid uit het nestje komen. De tweede week van juli werd het wel erg druk met aan en afvliegen. Omdat ik steeds wel zag dat ze wat in hun bek hadden (ik dacht nog steeds takjes of ander spul om het nestje te bouwen), dacht ik eens een foto te gaan maken.

Ik had me, met telelens, verstopt achter het gordijn van de wc, zodat ik vast kon scherpstellen op het gat waardoor ze heen kwamen. Ik hoefde niet lang te wachten want ze begon op de dakgoot van de boerderij te klakken, waardoor we wisten dat ze er aan kwam. Het leverde leuke plaatjes op en we zagen ook direct dat het geen takjes waren, maar eten! 

Zouden er dan toch kleintjes in het nest zitten? We hebben toen met een spiegel gekeken en ja hoor: 

3 stuks maar liefst.  Ze hadden zich zo stil gehouden, zal dat geweest zijn omdat wij weer in huis waren? 

Maar vanaf dat moment hadden de kleintjes, en ik ook, door wanneer moeders er weer aan kwam. Met veel tamtam (klakkend geluid) eerst op de dakgoot, dan in de afvoerpijp en via de tussenmuur van de keuken/kamer (eerst links-rechts kijkend of we niet bewogen), 
 

dan vliegensvlug het eten in het nest werpen en dan via een (ons onbekende) opening boven weer naar buiten.

Nadat we dit ontdekt hadden vroegen we ons weer af of we het uitvliegen misschien ook nog komen meemaken, want over 5 dagen gingen we weer richting Nederland. 

Nou, ze zijn uitgevlogen hoor. Donderdag kwamen we thuis en vonden we in een hoekje (onder de afvoerpijp) het 1e vogeltje. Ze keek ons zielig aan: 
 

Waarschijnlijk kon ze nog niet vliegen en heeft ze het wel geprobeerd. Taco heeft haar opgepakt en we hebben haar op de stenen gezet. 

     
 
Helaas heeft ze het niet overleefd. Wat een rot gevoel was dat zeg!

 
Maar het goede nieuws is dat de andere twee ergens rondvliegen, die hebben gewacht totdat ze konden vliegen en ik hoop dat ze een goed schuilplekje hebben gevonden voor de regenbui in hun eerste nacht in de buitenlucht.

Ze hebben niet zelf de afvoerpijp kunnen vinden, moeders was veel te snel denk ik, maar daar hebben wij ze bij geholpen.

 De volgende dag was het erg stil in huis. 

Het was heel bijzonder, in dit huis zal het niet meer voorkomen. Maar we hebben nog een boerderij en een stal te verbouwen, dus wie weet kunnen we het hele proces van nestje bouwen, broeden, voeren en uitvliegen nog een keertje meemaken. 

We hebben de afgelopen maand een beetje vakantie gevierd, maar ook wel geklust.

Vorig jaar was ik begonnen met het gevecht tegen de wilde bramenstruiken:  

Ik had het 1e gedeelte zo grondig gedaan dat het gelukkig dit jaar niet terug kwam. Dit jaar maar eens begonnen aan het tweede gedeelte van de muur en de waterput.

Omdat ik op de waterput eens een slang had zien liggen zonnen, durfde ik hier niet alleen aan beginnen. Dat hebben we nu met zijn tweetjes gedaan. Is eigenlijk wel net zo leuk. Je hebt sneller weer een klus klaar en het motiveert lekker.

Het muurtje staat nu helemaal vrij van onkruid. 
 

Onder de jasmijn heb ik witte  hortensia's geplant. Jammer genoeg zijn er 2 roze geworden. Ik dacht dat hortensia's alleen naar blauw konden kleuren?

Volgend voorjaar maak ik voor het muurtje en de paarse sering (die moet wel nodig een verjongings snoeibeurt hebben trouwens) een mooie border met vaste planten in blauw en wit. Suggesties mogen doorkomen.

 De waterput heeft een prachtig stoer nieuw deksel gekregen, wat Taco zelf gemaakt heeft. 

De stellage die we in de bosjes vonden is het volgende op mijn lijstje. de kleur van het deksel en wiel wordt wat grijzer dan dat het deksel nu is. Maar het moet zo even de winter door.

Even nog wat voor en na foto's (ook voor onze eigen motivatie )

Waterput before:

Waterput after: (Het is echt dezelfde plek! We hebben het vrijgemaakt van onkruid en de stenen die we vonden onder het onkruid weer teruggelegd) 

Ik  moet zeggen dat ik zelf niet meer wist hoe het er in het begin uit zag en ben nu toch wel trots op deze klus.

 
Onze aannemer Jan wilde graag dat wij even in zijn schuur kwamen kijken voor wat brocante. Hij wilde ooit een winkel beginnen met zijn vrouw, maar deze relatie is over en nu moeten die schuren ook leeg. En wat een spullen, mooi gesorteerd. Ik zou er geen afstand van kunnen doen. Heb er geen foto van gemaakt, maar anders hadden alle brocante liefhebbers onder ons op het puntje van hun stoel gezeten.

1 schuur met meubels en 1 schuur met bibelots (zoals ze het kleine spul in Frankrijk noemen) en heel veel anders, zoals lampen, emaille, dekschalen.
Hij wil het graag in een keer verkopen, maar de prijs daar hik ik even tegen aan want die investering kan ik natuurlijk pas over een paar jaar terug verdienen en het is nogal een werk om alles wee r over te plaatsen naar LeLait. Daar heb ik trouwens genoeg te doen en als ik al mijn verzameld werk daar uitstal heb ik ook al een winkel vol denk ik. Maar goed ik moet er wel 3 huizen mee inrichten

Maarrrrrrrrrrrr in diezelfde schuur stond ook een motor.

Ik was er weg van, maar wist dat Taco niet zo van shoppers hield. (De 1e keer kijken was hij er niet bij). Toch maar gezegd en ja hoor verkocht. Blijkbaar is mijn mannetje nu ook meer van het toeren en zomers lekker tuffen door de morvan van terrasje naar terrasje zag hij wel zitten.

Dus hebben we nu i.p.v 2 schuren met brocante een motor erbij. Maar wat voor een! En het geluid is pruttel pruttel als een soort Harley (maar de dempers moeten er wel uit ) Oh je dit is vast niet technisch genoeg neergeschreven als manlief dit leest!

Nu nog twee leuke helmen bij onze overbuurman (De Harleyzaak in Woerden) en we kunnen rijden!